bezwstydny


bezwstydny
bezwstydny {{/stl_13}}{{stl_8}}przym. Ia, bezwstydnyni {{/stl_8}}{{stl_7}}'łamiący przyjęte w społeczeństwie zasady moralne (odnoszące się zwłaszcza do sfery seksualnej); niemający wstydu; nieprzyzwoity, nieskromny': {{/stl_7}}{{stl_10}}Opowiadać bezwstydne kawały. Bezwstydne gesty. Bezwstydny ubiór. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bezwstydny — bezwstydnyni «nie mający wstydu, nie odznaczający się wstydliwością, nieprzyzwoity, nieskromny; pozbawiony wszelkich skrupułów moralnych, bezczelny; wyrażający brak wstydu» Bezwstydny dowcip. Bezwstydne zachowanie. Bezwstydni krętacze, blagierzy …   Słownik języka polskiego

  • bezwstydnie — przysłów. od bezwstydny Wyrażać się bezwstydnie …   Słownik języka polskiego

  • bezwstydnik — m III, DB. a, N. bezwstydnikkiem; lm M. bezwstydnikicy, DB. ów pot. «człowiek bezwstydny, pozbawiony wstydu, skromności» …   Słownik języka polskiego

  • nieczysty — nieczystyyści 1. «niezgodny z nakazami obowiązującej w danym środowisku etyki; nieuczciwy, podejrzany; rozwiązły, nieprzyzwoity, nieskromny, bezwstydny» Nieczyste interesy, zamiary. Dorobić się majątku w nieczysty sposób. Nieczyste życie.… …   Słownik języka polskiego

  • nieprzyzwoity — nieprzyzwoityici «niezgodny z panującymi normami obyczajowymi, zasadami, etykietą; nieskromny, bezwstydny, niewłaściwy» Nieprzyzwoity dowcip, rysunek. Nieprzyzwoite wyrazy …   Słownik języka polskiego

  • nieskromny — nieskromnyni, nieskromnyniejszy 1. «wykraczający przeciw skromności, odznaczający się brakiem wstydliwości; nieprzyzwoity, bezwstydny» Nieskromne myśli, obrazy, piosenki, rozmowy. Nieskromne życie. 2. «mający wygórowane mniemanie o sobie;… …   Słownik języka polskiego

  • plugawy — plugawywi, plugawywszy «obrzydliwy, najczęściej w sensie moralnym, nieprzyzwoity, bezwstydny» Plugawa anegdota. Posługiwać się plugawym językiem. Plugawa spelunka …   Słownik języka polskiego

  • sprośny — sprośnyni, sprośnyniejszy «bezwstydny, nieprzyzwoity; rozpustny» Sprośna anegdota. Sprośny żart. Sprośny starzec …   Słownik języka polskiego

  • sromotnik — m III, D. a, N. sromotnikkiem; lm M. i bot. «Phallus, grzyb z grupy wnętrzniaków, którego owocniki wydzielają śluz o zapachu padliny, przywabiający muchy; w Polsce występuje sromotnik bezwstydny» …   Słownik języka polskiego

  • wszeteczny — wszetecznyni, wszetecznyniejszy przestarz. «rozpustny; bezwstydny, nieprzyzwoity, gorszący, sprośny» Wszeteczne słowa, czyny …   Słownik języka polskiego